DE HISTORIE
VAN DE EENS GROOTSTE LEDERFABRIEK

scroll om te bekijken
January 1916

Oprichting Leerfabriek KVL

In de 15e en 16e eeuw was de leerindustrie heel belangrijk in Brabant. Dat veranderde in de 17e eeuw. Door de tachtigjarige oorlog verdween de industrie bijna helemaal uit onze provincie. De eeuw erna bloeide de industrie weer op: de leerindustrie schoof vanuit Holland op naar Brabant, waar lagere lonen waren en voor het leer betere natuurlijke omstandigheden. Rond 1860 vestigde de meeste looierijen zich in de omgeving van Breda, Tilburg en de ‘Langstraat’ (regio tussen Breda en Waalwijk).

January 1916

Oprichting Leerfabriek KVL

Leer verven met behulp van chroom was een zeer belangrijke uitvinding voor het ontstaan van Koninklijke Verenigde Leder. Door deze methode kan het leer van schoenen, tassen, kleding en meubels makkelijk en snel worden geverfd. Ook gaf de eerste wereldoorlog een enorme impuls aan de leerindustrie: door de mobilisatie van het Nederlandse leger was er in 1914 een grote behoefte aan leer.

January 1916

Oprichting Leerfabriek KVL

Hier speelden de oprichters van de Oisterwijkse leerfabriek goed op in! Chris van der Aa richt in 1916 samen met de Rotterdamse koopman Jan Adolf Vermetten de N.V. Lederfabriek Oisterwijk op (N.V.L.O.) De keuze voor Oisterwijk werd, naast de ideale locatie (Langstraat), mede bepaald door de vrouw van Chris: zij was van oorsprong Oisterwijkse.

January 1916

Oprichting Leerfabriek KVL

Op 7 januari 1917 werd gestart met de bouw van de fabriek. Het was tijdens de eerste jaren van de Eerste Wereldoorlog moeilijk om aan voldoende bouwmaterialen te komen, maar toch vorderde de bouw voorspoedig. Aan voldoende machines komen bleek lastiger te zijn, maar Chris kreeg het snel voor elkaar! Toen die horde was genomen liepen de eigenaren tegen een nieuw probleem aan: ze hadden nog niet alle benodigde vergunningen. Uiteindelijk was alles rond in januari van 1918, en de productie startte in september dat jaar. Velen waren sceptisch over de moderne lederfabriek, met hun ambitieuze doelstelling: het verwerken van maar liefst 1000 kalfshuiden per dag. Hoe kon dat nou slagen in het kleine Nederland? En is het in überhaupt mogelijk om hier hoge kwaliteit leer te produceren? Al snel kregen de sceptici ongelijk: de leerfabriek in Oisterwijk werd een gigantisch succes!

January 1920

Jaren '20 en '30 gloriejaren

In 1925 produceerde de fabriek maar liefst 25.000 kalfshuiden per week: gekleurd, black boxcalf leer, patent leer, en suède kalfsleer. De fabrieksgebouwen werden door de grote productie constant uitgebreid. De pakhuizen hadden een constante opslag van 120.000 gezouten huiden, waardoor een productiecapaciteit van 25.000 huiden per week gewaarborgd was. In 1928 werd de directie vanuit Amsterdam overgeplaatst naar het gloednieuwe kantoor in Oisterwijk: het zogeheten Directiekantoor.

January 1920

Jaren '20 en '30 gloriejaren

in 1920 werd de leerfabriek overgenomen door het succesvolle duo Adler & Opperheimer: in de leerindustrie mannen van naam. Zij richtten samen de Amsterdamse Ledermaatschappij N.V. op, wat in het kort Almij werd genoemd. De oorspronkelijke eigenaren, waaronder Van der Aa, hadden nog wel aandelen in hun bezit. Chris bleef officieel ‘directeur’. Als versterking werd Albert Louis Benoit, een expert uit de Verenigde Staten, aangesteld als codirecteur en al snel volgde manager Charles Hueber. Door zijn expertise bereikte de fabriek grote successen.

January 1920

Jaren 20’en 30’ gloriejaren

Koninklijke jaren ‘30 In de periode voor de Tweede Wereldoorlog exporteerde Oisterwijk 80% van zijn leerproductie. In 1928 crashte de beurs op Wall Street, en dit had ook buiten de Verenigde Staten grote gevolgen. Een aantal Europese landen sloten hun handelsgrenzen. Nederland had met haar open markt al snel last van de internationale malaise. Op 14 mei 1932 gaf Koningin Wilhelmina de titel ‘’Koninklijke’’ aan de Leerfabriek. De fabriek kreeg deze titel omdat in zware tijden nog steeds een prominente rol gespeeld werd in Oisterwijk. De Koninklijke Lederfabriek Oisterwijk was inmiddels niet alleen de grootste leerproducent van Nederland, maar van heel Europa. In de tweede helft van de jaren ’30 trok de economie weer aan. De verkoopopbrengst van hoge kwaliteit boxcalf-leer steeg naar bijna vijf miljoen gulden in 1938. 70% van het leer werd aan het buitenland verkocht. Er werkten inmiddels 550 werknemers bij de leerfabriek, die met kop en schouders boven de concurrentie uitsteeg.

January 1923

De Carels Stoommachine wordt in gebruik genomen

De Carels Stoommachine werd in gebruik genomen om de fabriek te kunnen voorzien van stroom. Bij uitval van stroom in het centrum van Oisterwijk konden de inwoners van het dorp ook rekenen op steun van KVL. In die situatie werd het netwerk van Oisterwijk voorzien van stroom van de stoommachine. Zo was KVL niet alleen werkvoorziener, maar bood de fabriek ook hulp aan Oisterwijk en haar inwoners in nood.

January 1923

De Carels Stoommachine wordt in gebruik genomen

January 1923

De Carels Stoommachine wordt in gebruik genomen

January 1928

Oprichting bedrijfsbrandweer

In 1928 werd de bedrijfsbrandweer opgericht, nadat een brand het magazijn verwoestte. Het duurde drie dagen voordat men de brand meester was. Vanaf de oprichting van de bedrijfsbrandweer kon brand snel en effectief bestreden worden. De brandweer van KVL bewees meerdere malen heel behendig te zijn: ze werden veelvuldig kampioen bij nationale brandweercompetities!

January 1928

Oprichting bedrijfsbrandweer

May 1930

S.V. Nevelo doet mee aan KNVB-voetbalcompetitie

De Oisterwijkse Leerfabriek besteedde veel tijd aan vrijetijdsbesteding. Zo richtten Leendert Moerman en Jacob Gosselaar op 21 mei 1930 de officiële voetbalvereniging N.V. Nevelo op. ‘’Nevelo’’ was de afkorting van ‘’N.V. Lederfabriek Oisterwijk’’. De KNVB stond echter niet toe om een bedrijfsnaam te gebruiken in de naam van de vereniging, dus legden ze de naam als volgt uit: Noeste Eenheid Voert Elkeen Langzaam Opwaarts. Het duo kon in eerste instantie niet genoeg vrijwillige spelers vinden om een elftal te vormen, dus werd besloten om medewerkers te rekruteren. Onder de enthousiaste secretaris Theo van Veggel bereikte het team net voor de Tweede Wereldoorlog de tweede divisie.

May 1930

S.V. Nevelo doet mee aan KNVB-voetbalcompetitie

May 1930

S.V. Nevelo doet mee aan KNVB-voetbalcompetitie

De Oisterwijkse Leerfabriek besteedde veel tijd aan vrijetijdsbesteding. Zo richtten Leendert Moerman en Jacob Gosselaar op 21 mei 1930 de officiële voetbalvereniging N.V. Nevelo op. ‘’Nevelo’’ was de afkorting van ‘’N.V. Lederfabriek Oisterwijk’’. De KNVB stond echter niet toe om een bedrijfsnaam te gebruiken in de naam van de vereniging, dus legden ze de naam als volgt uit: Noeste Eenheid Voert Elkeen Langzaam Opwaarts. Het duo kon in eerste instantie niet genoeg vrijwillige spelers vinden om een elftal te vormen, dus werd besloten om medewerkers te rekruteren. Onder de enthousiaste secretaris Theo van Veggel bereikte het team net voor de Tweede Wereldoorlog de tweede divisie.

January 1934

Jaren ’40: WO II

Dr. Erich Rudolf Adler, kleinzoon van de oprichter van de leerfabriek, had de financiën en verkopen van de fabriek in eigen beheer vanaf 23 september 1929. Zijn neef dr. Hans Ludwig Adler kwam in 1928 naar Oisterwijk en nam het technische management over in 1934.

January 1934

Jaren ’40: WO II

January 1939

Jaren ’40: WO II

Ondertussen in Nederland ging manager Charles Hueber met pensioen. Zoon August nam het stokje over in 1939. Op 15 oktober van dat jaar stierf Chris van der Aa, twaalf dagen voor de dag waarop het 25-jarige bestaan van de fabriek zou worden gevierd. Om de oorlog te ontvluchten verhuisde de directie naar Amsterdam. Een andere maatregel die Adler & Oppenheimer namen was het verplaatsen van het hoofdkantoor naar Curaçao, uiteraard onder protest van de bezetter. Op 10 mei 1940 vielen de Duitse troepen Nederland binnen. De neven waren van Joodse afkomst en vluchtten: Erich ging naar Argentinië en Hans naar New York. In de Big Apple richtte hij Relda (omgedraaid Adler) Trading Co. LTD op, met één van zijn broers. Vanuit daar bestuurden zij alle fabrieken in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten.

January 1939

Jaren ’40: WO II

Manager Charles Hueber ging in de tussentijd met pensioen. Zoon August nam het stokje van zijn pa over in 1939. Op 15 oktober van dat jaar sterft Chris van der Aa, twaalf dagen voor de dag waarop het 25-jarige bestaan van de fabriek zou worden gevierd. Om de oorlog te ontvluchten verhuisde de directie naar Amsterdam. Een andere maatregel die Adler & Oppenheimer namen was het verplaatsen van het hoofdkantoor naar Curaçao, uiteraard onder protest van de bezetter.

January 1940

Jaren ’40: WO II

In opdracht van de Duitse bezetter nam dr. Hubert Huppertz het management over. Onder zijn beheer ging de fabriek verder met de productie, zo goed als men in deze zware tijden kon. Niet snel na de bevrijding van Nederland keerden Adler en Oppenheimer terug om het management weer in eigen handen te nemen.

January 1941

Oprichter van der Aa sterft

Op 15 oktober stierf Chris van der Aa, twaalf dagen voor de dag waarop het 25-jarige bestaan van de fabriek zou worden gevierd. Frans de Jong en August Hueber werden waarnemend directeur en bedrijfsleider.

January 1941

Oprichter van der Aa sterft

January 1941

Oprichter van der Aa sterft

January 1948

Jaren ’40: WO II

Na de oorlog was de productie meer dan gehalveerd, in vergelijking met 1938. Om dit weer naar het oude niveau te tillen werd er een interimmanager toegewezen vanuit de Nederlandse Beheersmaatschappij: majoor Scheidelaar. In 1948 produceerde de fabriek alweer 10.000.000 feet per jaar. Daaropvolgend gaf Scheidelaar zijn taken over aan Busch, de Jong en van der Keyl. De ervaren manager August Hueber maakte het team compleet.

January 1948

Jaren ’40: WO II

In 1948 was de productie 85% ten opzichte van voor de oorlog. Dit was te wijten aan problematische bevoorrading van onbewerkte huiden. Dat veranderde in de periode tussen ’48 en ’50: in deze jaren steeg de exportproductie van 15% naar 60%. Dit stelde de fabriek in staat om grote hoeveelheden te importeren vanuit het buitenland, waardoor de productie zelfs nóg meer steeg!

January 1950

Jaren '50

De jaren ’50 stonden in het teken van groei. De arbeidsproductiviteit ging omhoog en de producten van KVL veroverden onder andere China, Duitsland en de Verenigde Staten. Voornamelijk de boxcalf-producten waren populair. Niet alleen ging het voorspoedig met de KVL als bedrijf, ook met de werknemers van de fabriek ging het goed. De KVL had goede voorzieningen voor haar medewerkers: zo werden er huizen speciaal voor de arbeiders gebouwd en werden veel feesten en uitjes georganiseerd.

January 1962

1962 Oisterwijks lakleer

In de jaren ’60 bedachten de experts van KVL een innovatief proces dat ervoor zorgde dat leer niet meer zou scheuren. Dit was een baanbrekende ontdekking! En dit zorgde ervoor dat het Oisterwijkse kwaliteitsleer mateloos populair werd in de moderne schoenenindustrie. De modieuze Italianen kregen er ook weet van, en werden een grote afnemer van KVL-leer.

January 1962

1962 Oisterwijks lakleer

Tijdens de internationale schoenenshow van Bata Internationaal in Amsterdam werden veel schoenen gepresenteerd die met KVL-leer waren gefabriceerd. In 1962 rouleerden de eerste persberichten over het ‘nieuwe Oisterwijkse leer’, Aquilon-Lakleer.

January 1963

Ik kan deze handtas goed gebruiken!

Toen in 1963 het dorp Oisterwijk 750 jaar bestond, kwam Koningin Juliana langs bij Leerfabriek KVL. Haar werd een handtas van het nieuwe lakleer geschonken, waar ze heel blij mee was! ‘’Ik kan deze handtas goed gebruiken!’’

January 1973

1973 Eerste jaar met verlies

In de beginjaren van de jaren ’70 produceerden de arbeiders van de KVL drie soorten leer: boxcow, split en patentleer. Het leer werd voornamelijk verhandeld met Frankrijk, Duitsland en Rusland. 1973 was het eerste jaar met verlies. Na intensief onderzoek in de herfst van dat jaar was de conclusie dat de verkopen nog verder zouden dalen. Zonder vernieuwing was er geen toekomst voor de leerindustrie. Er werd besloten dat een keuze gemaakt moest worden tussen: óf productie in Waalwijk, óf in Oisterwijk. Niet allebei.

January 1974

In 1974 werd gestart met de verplaatsing van alle productie naar Oisterwijk

In 1974 werd gestart met de verplaatsing van alle productie naar Oisterwijk. In dit jaar kreeg de ‘’Verenigde Leder Industrie’’ de naam ‘’Koninklijke Verenigde Leder‘’(KVL). Het Oisterwijkse lakleer werd te duur om te produceren, en de stop op de productie hiervan luidde het einde van een tijdperk in. Ook het beroemde laboratorium werd gesloten. Deze maatregelen zorgden ervoor dat de fabriek weer een kleine winst behaalde in ’75.

January 1983

Jaren ‘80

In 1980 was KVL verantwoordelijk voor een kwart van de leerproductie van Nederland. KVL behoorde in 1983 weer tot de tien grootste leerfabrieken van Europa. Ook werd er een eigen waterzuivering geïnstalleerd om de toenemende productie op te vangen.

January 1983

Jaren ‘80

January 1983

Jaren ‘80

January 1983

Jaren ‘80

January 1991

In het begin van de jaren ’90 werkten er nog 230 arbeiders op de KVL

In het begin van de jaren ’90 werkten er nog 230 arbeiders op de KVL. Maar een radicaal plan werd opgesteld door directeur Hagemeyer: driekwart van de arbeiders moest weg. Er was nog maar plek voor 63 werknemers. Deze maatregel had wel effect: na het vertrek van de arbeiders maakte de KVL weer winst. Aben en Van der Kley waren verantwoordelijk voor het doorvoeren van de ontslagen. Zij opperden na de reorganisatie een overname, en zo geschiedde. De KVL kwam in handen van Nesbic en Abic Holding B.V. Aan het einde van 1990 was het aantal werknemers weer opgelopen tot 93, en dat jaar zette de KVL 30 miljoen gulden om. In 1996 vierde Leerfabriek KVL haar 75-jarig bestaan. De stormachtige jaren ’90 waren overleefd.

January 1996

In 1996 viert Leerfabriek KVL haar 75-jarig bestaan

Ze hadden de stormachtige beginjaren van de jaren ’90 overleefd!

January 2001

Op 1 januari 2001 viel het doek voor Leerfabriek KVL. De laatste 35 medewerkers verloren hun baan

January 2009

Gemeente Oisterwijk koopt KVL

Gemeente Oisterwijk kocht KVL, met het plan om de ooit grootste leerfabriek van heel Europa nieuw leven in te blazen, en te beschermen tegen vernieling.

January 2009

Gemeente Oisterwijk koopt KVL

January 2009

Gemeente Oisterwijk koopt KVL

January 2009

Gemeente Oisterwijk koopt KVL

January 2009

Gemeente Oisterwijk koopt KVL

January 2009

Gemeente Oisterwijk koopt KVL

January 2009

Gemeente Oisterwijk koopt KVL

January 2009

Gemeente Oisterwijk koopt KVL

January 2014

Op 8 januari 2014 verkoopt de gemeente Oisterwijk de resterende gebouwen aan de provincie Noord-Brabant

Op 8 januari 2014 verkocht de gemeente Oisterwijk de resterende gebouwen aan de provincie Noord-Brabant. Zij begon met het formuleren van een herbestemming. Thema: ‘’Ambachtsplaats voor CreativiTIJD’’.

January 2014

Op 8 januari 2014 verkoopt de gemeente Oisterwijk de resterende gebouwen aan de provincie Noord-Brabant

January 2014

Op 8 januari 2014 verkoopt de gemeente Oisterwijk de resterende gebouwen aan de provincie Noord-Brabant

January 2014

Op 8 januari 2014 verkoopt de gemeente Oisterwijk de resterende gebouwen aan de provincie Noord-Brabant

January 2014

Op 8 januari 2014 verkoopt de gemeente Oisterwijk de resterende gebouwen aan de provincie Noord-Brabant

January 2014

Op 8 januari 2014 verkoopt de gemeente Oisterwijk de resterende gebouwen aan de provincie Noord-Brabant

January 2014

Op 8 januari 2014 verkoopt de gemeente Oisterwijk de resterende gebouwen aan de provincie Noord-Brabant

January 2018

Het internationale bedrijf Polimeks koopt het KVL-terrein van de Provincie Noord-Brabant

Het hoofdgebouw was direct volledig in gebruik, en er werd begonnen aan grote klussen: de nog te renoveren gebouwen ‘’Ketelhuis’’ en ‘’U-gebouw’’. Cem Siyahi, Vice Chairman voor Polimeks is trots op de aankoop van Leerfabriek KVL: "Wij zijn al bij het eerste bezoek enthousiast geraakt over KVL. De gebouwen ademen niet alleen een lange historie, maar ook een enorme energie en diversiteit. Deze dynamiek willen we voortzetten, maar ook versterken. Ons plan voor het U-gebouw is daarom gestoeld op drie functies: verblijven, verbreden en verbinden. Wij zullen, met het U-gebouw als centraal hart, zorgvuldig met KVL omgaan en het ontwikkelen tot een plek met internationale kracht. Hier willen we met onze wereldwijde opgedane kennis en ervaring voor een lange tijd een bijdrage aan leveren!"

January 2018

Het internationale bedrijf Polimeks koopt het KVL-terrein van de Provincie Noord-Brabant

January 2018

Het internationale bedrijf Polimeks koopt het KVL-terrein van de Provincie Noord-Brabant

January 2018

Het internationale bedrijf Polimeks koopt het KVL-terrein van de Provincie Noord-Brabant

January 2018

Het internationale bedrijf Polimeks koopt het KVL-terrein van de Provincie Noord-Brabant

January 2018

Het internationale bedrijf Polimeks koopt het KVL-terrein van de Provincie Noord-Brabant

January 2018

Het internationale bedrijf Polimeks koopt het KVL-terrein van de Provincie Noord-Brabant

  • 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21